Ebola komt en gaat in West- en Centraal-Afrika. Wij weten dit. Maar deze uitbraak? Deskundigen denken dat het anders is.
Het is groot. En het wordt waarschijnlijk groter.
De cijfers liegen niet
Bij eerdere uitbraken van het Bundibugyo-virus lag het sterftecijfer tussen de 30 en 50 procent. Enge dingen. Er bestaat geen specifiek vaccin. Ook geen goedgekeurde behandeling.
“De uitbraak is een stuk groter dan de oorspronkelijke rapporten”, vertelde Emily R. Smith PhD aan verslaggevers.
Ze is interim-voorzitter bij het Milken Institute van GWU. Het aantal gevallen stijgt snel. Er komen nog meer ziekten, zegt ze.
Het virus was er al. Verspreiding. Onopgemerkt.
Dr. Sellick merkte op dat het virus nog weken na de eerste dood circuleerde. De standaard diagnostische tests? Ze werken niet zo goed op deze soort. Mensen testten dus negatief terwijl ze eigenlijk positief waren. Geen isolatie. Gewoon gemeenschapsvermenging. De ziekte vond zijn weg naar de bevolking.
Verpleegkundigen staan in de frontlinie
Ook gezondheidszorgwerkers sterven. Tedros heeft hierop gewezen.
Het bevestigt een harde waarheid: het beschermen van personeel is essentieel. Anne W. Rimoin van UCLA weet dit.
“Ebola vliegt niet door de lucht. Maar ziekenhuizen? Als er gevallen worden gemist of de uitrusting niet goed wordt gedragen, mislukken de protocollen en wordt het een dodelijke val.”
Zij is voorzitter van infectieziekten aan UCLA Fielding. Het is een omgeving met een hoog risico waarin de herkenning traag is.
Hoe je het eigenlijk vangt
Dr. Varga concentreert zich op twee dingen: sterftecijfers en overdracht.
Direct contact. Zo beweegt het. Bloed, braaksel, ontlasting. Het aanraken van deze vloeistoffen of voorwerpen die erin gedrenkt zijn, doet dit.
Vroege signalen zijn een truc. Koorts, hoofdpijn. Onduidelijk. Gemakkelijk te negeren of te verwarren met griep.
Zodra het de hemorragische fase bereikt? Het is verwoestend.
De behandeling is ondersteunend. Vloeistoffen. Elektrolyten. Zuurstof. Bloeddruk stabiel houden. Voor de Zaïre-stam zijn er monoklonale antilichamen. Ze helpen.
Voor Bundibugyo? Niet zo veel. Het ontbreekt ons aan klinisch bewijs en goedgekeurde stamspecifieke medicijnen.
Kan het de VS raken?
De CDC en het DHS screenen reizigers. Toegang beperken. Ik probeer het buiten te houden.
Dr. Sellick denkt dat deze strategie gaten bevat.
“Ze willen alle reizen vanuit de getroffen regio’s stopzetten. Maar mensen vliegen niet rechtstreeks.”
Er zijn tussenstops. Stopt in landen die geen rode vlag op de radar hebben. Het virus lift door niet-doelgebieden.
Rimoin noemt het complex. Zeldzame soorten. Vertraagde bevestiging. Grensoverschrijdende verspreiding. Zwakke diagnostiek. Geen vaccin voor deze specifieke variant.
“Uitbraken in Zaïre hebben een draaiboek. Dit is niet het geval.”
De reactie is moeilijker. De tegenmaatregelen zijn vaag.
Geen paniek, maar let op
Het risico voor de gemiddelde Amerikaan is klein. Dr. Lindsay Busch van Emory zegt dat de dreiging voor het publiek extreem laag is.
De VS beschikken over isolatie-eenheden op hoog niveau. Gespecialiseerd. Opgeleid. Bevat.
‘Er zijn veel beschermingslagen voor het Amerikaanse volk’, zegt ze.
Dr. Smith is het daarmee eens.
“Het is geen COVID. Je loopt dit niet op door dezelfde lucht in te ademen.”
De individuele zorgen moeten laag zijn. Maar Varga dringt aan op bewustwording. Mondiale connectiviteit betekent dat een bedreiging hier overal een bedreiging kan zijn.
Het echte probleem is niet een massale uitbraak in de Verenigde Staten. Het is één besmette reiziger die onmiddellijke, deskundige zorg nodig heeft.
Smith heeft echter een donkerdere toon.
De VS zijn veiliger dan wij? Nee. Minder.
We verlieten de WHO. We krijgen de updates niet eerst. Wij zitten niet meer aan tafel. Informatie en paraatheid zijn verre herinneringen.
We moeten handelen. Of geef tenminste toe dat we niet op de hoogte zijn.
