De onscherpte is echt
WFH is geweldig. Geen verkeer. Pyjama voor altijd. Flexibele uren. Maar dan slaat de stilte toe.
Geen vredige stilte. Lege stilte. Dagen beginnen in elkaar te smelten. Dinsdag? Was het dinsdag? De langzame paniek slaat toe. Je hebt sinds gisterochtend geen echt gesprek meer met een mens gehad. Of misschien woensdag.
Ik ben daar geweest. De levensstijl van werken op afstand begint aan de randen van uw gezond verstand te knagen. Langzaam. Rustig. Dit is wat de rotting stopt.
“Korte wandelingen verbeteren de stemming direct na het wandelen aanzienlijk, vergeleken met binnen zitten en naar niets staren.”
Ga naar buiten. Ernstig.
Tien minuten. Dat is het.
Ga weg van het scherm. Wandeling. Overal. Het maakt niet uit of de route saai is of dat de route schilderachtig is. Beweeg gewoon. Uit onderzoek blijkt dat het direct verandert hoe u zich voelt, vergeleken met alleen maar binnenshuis rusten.1 Uw hersenen worden gereset. Je ogen doen geen pijn meer.
Ik probeerde het op een dag toen ik me zo traag voelde. Ik wilde niet achterom kijken. Tien minuten is een goedkope verzekering voor uw gezond verstand. Zelfs op chaosdagen.
Kies een hoek. Claim het.
Werken vanuit bed? Vanaf de bank? Stop.
Je brein is dom, soort van. Het verwart ruimtes. Als je e-mails beantwoordt waar je slaapt, slaap je niet meer goed. Als je op de bank werkt waar je een dutje doet, is het dutje verpest. Je mixt de signalen.
Zorg voor een speciale plek. Zelfs maar één stoel. Een hoek van een keuken. Als je daar zit, werk je. Wanneer ga je weg? Het werk eindigt. Sluit de laptop fysiek af. Verlaat de zone. Laat het huis weer een huis zijn. Geen kantoor met een betere inrichting.
Verander de scène
Soms moet je het pand ontvluchten.
Cafés. Bibliotheken. Coworking-ruimtes. De keukentafel van een vriend. Als je dit een paar keer per week doet, is dat vreemd krachtig. Waarom?
- Nieuwigheid maakt je wakker. Nieuwe bezienswaardigheden betekenen dat je hersenen iets nieuws moeten verwerken. Het schudt de vermoeidheid van zich af.
- Andere mensen hebben een goede sfeer. Dichtbij vreemden zijn, zelfs in stilte, zorgt voor dat sociale gezoem op een laag niveau dat een leeg appartement mist.
- Energieboost. Vaak verlaat u een bibliotheek met meer energie dan u begon.
Geen budget voor WeWork? Pak een bibliotheekkaart. Breng een hotspot naar het bankje in het park. Verlaat gewoon het huis. De omgeving bepaalt de sfeer.
“Sociaal isolement is een onafhankelijke risicofactor voor slechte gezondheidsresultaten.”
Zie een menselijk gezicht
Werken op afstand slokt je sociale leven op. Langzaam. Je merkt het pas als je beseft dat je al vier dagen geen persoon hebt gezien die geen familie is.
Geen gangchats. Geen lunchruns met het team. De toevallige interacties verdwijnen. En isolatie is niet alleen maar eenzame gevoelens. Het leidt tot feitelijk slechtere gezondheidsresultaten.2
Je moet vechten voor je kalender. Eén plan per week. Verplicht.
Diner met een vriend. Een yogales. Een telefoontje waarbij niemand over KPI’s praat. Houd het simpel. Maar maak het waar. Stem-tot-stem of oog-tot-oog. Herinner jezelf eraan dat de wereld buiten de Wi-Fi-radius bestaat.
Houd het team in leven
Laat Slack niet slechts een ticketingsysteem voor werkaanvragen worden.
Relaties gebeuren niet alleen online. Je moet ervoor aandringen. Reageren op een bericht. Stuur een meme naar het #random-kanaal. Vraag hoe iemands weekend is geweest. Het voelt klein. Het doet ertoe.
Uit onderzoek blijkt dat sociale steun van collega’s3 feitelijk het tegengif is voor de isolatieval. Als je je teamgenoten in de digitale ether negeert, wordt de werkdag een eenzame woestijn. Laat dat niet gebeuren. Met een beetje aanwezigheid kom je al een heel eind.
Geen finishlijn
Dit is geen snelle oplossing. Er bestaat geen magische pil voor de WFH-blues.
Het zijn gewoonten. Kleine, vervelende, repetitieve gewoonten. Loop tien minuten. Maak je bureau leeg. Sms je vriend. Laat het zien in de chat.
Ze tellen op. Niet perfect. Niet dramatisch. Maar genoeg om de komende drie jaar leefbaar te maken.
