Dit zou uiteindelijk kunnen helpen de grote kloof te verkleinen tussen wie beschermd is tegen SARS-CoV-2 en wie niet.
Twee jaar na de pandemie zijn de cijfers verbazingwekkend. Ruim 314 miljoen mensen zijn besmet. Ruim 5,5 miljoen mensen kwamen om. Ongeveer 60% van de wereldbevolking heeft minstens één vaccinatie gehad. De toegang is echter nog steeds zeer ongelijk. Rijke mensen delen nu boosters en een vierde vaccin om de primaire basisdosis te krijgen.
Virussen controleren geen paspoorten. Slechts ongeveer 72% van de vaccindoses is echter naar landen met een hoog en hoger middeninkomen gegaan. Deze ongelijkheid is niet alleen een morele mislukking. Dit is een biologische bedreiging. Zolang het virus ongecontroleerd groeit onder niet-gevaccineerde mensen, zullen er nieuwe varianten ontstaan. Iedereen loopt nog steeds gevaar.
CORBEVAX invoeren. Het vaccin, ontwikkeld door onderzoekers die tijdens de SARS-uitbraak van 2003 aan de technologie begonnen te werken, biedt een andere weg vooruit. Het is ontworpen voor mondiale schaal, niet alleen voor winst.
De wetenschap achter eiwitsubeenheidvaccins
Hoe werken ze? Het doel van alle COVID-19-vaccins is om het immuunsysteem te leren het virus te herkennen. Ze doen dit door zich te richten op het spike-eiwit, de sleutel die het virus gebruikt om menselijke cellen te ontgrendelen.
CORBEVAX is een eiwitsubeenheidvaccin. Het vertelt de cel niet om het spike-eiwit te bouwen. Het levert het eigenlijke eiwit direct.
“CORBEVAX levert het spike-eiwit rechtstreeks aan het lichaam.”
Dit is een belangrijk verschil met mRNA-vaccinproducten zoals Pfizer en Moderna. Deze technieken geven genetische instructies. Het virale vectorvaccin van Johnson & Johnson volgt ook dit richtlijnmodel.
CORBEVAX slaat de tussenpersoon over. Het maakt gebruik van een onschadelijk spike-eiwitfragment om het immuunsysteem te stimuleren. Net als bij andere goedgekeurde vaccins zijn er twee doses nodig. Maar deze eenvoud is belangrijk.
Van SARS naar SARS-CoV-2
Maria Elena Bottazzi en Peter Hotez van het Baylor College of Medicine beginnen niet helemaal opnieuw. Ze zijn al eerder op deze weg geweest.
Tijdens de SARS-uitbraak van 2003 produceerden ze een piekeiwit dat wat genetische informatie aan de gist toevoegde. Gist produceert grote hoeveelheden eiwitten. Ze voegden een adjuvans toe, een stof die de immuunrespons versterkt. Het vaccin is klaar.
Daarna nam de SARS-epidemie geleidelijk af. De noodzaak daartoe is verdwenen.
Toen SARS-CoV-2 in 2019 verscheen, stofte het team hun ontwerp af. Ze hebben de spike-eiwitsequentie bijgewerkt zodat deze overeenkomt met het nieuwe virus. Ze creëerden CORBEVAX.
Uit een grote klinische proef in de Verenigde Staten bleek dat het vaccin veilig is. Het is meer dan 90% effectief bij het voorkomen van symptomatische infecties. Het kreeg toestemming voor gebruik in noodgevallen in India. De verwachting is dat andere ontwikkelingslanden dit voorbeeld zullen volgen.
De ironie? De VS en veel westerse landen hebben dit niet gefinancierd. Ze renden naar nieuwere technologieën. mRNA-vaccins hebben het publiek sneller bereikt. In de loop van de decennia zijn de benaderingen van subeenheden echter verfijnd. In sommige opzichten is het geavanceerder, simpelweg omdat het langer duurde om te rijpen.
Waarom CORBEVAX belangrijk is voor wereldwijde toegang
Waarom nu focussen op dit vaccin? Omdat de logistiek bepaalt wie er gered wordt.
Het grootste voordeel van vaccins met eiwitsubeenheden is de schaalbaarheid in vergelijking met mRNA-vaccins. De technologie achter CORBEVAX is bewezen recombinant-DNA-technologie. 40 jaar gebruikt. Uit dezelfde aanpak komen ook het Novavax COVID-19-vaccin en het hepatitis B-vaccin voort.
De productiekosten zijn lager. Miljoenen doses kunnen snel worden geproduceerd.
Een ander obstakel waarmee mRNA-vaccins worden geconfronteerd, is opslag. Voor transport zijn vaak zeer lage temperaturen nodig. CORBEVAX kan in een normale koelkast worden bewaard. Dit vergemakkelijkt de distributie naar afgelegen gebieden met weinig hulpbronnen.
mRNA-vaccins zijn duur. Ingewikkeld. Zij vertrouwen op hoogopgeleide medewerkers. Ze zijn moeilijk te schalen. CORBEVAX vermijdt veel van deze obstakels.
Ontwikkelaars zijn niet geïnteresseerd in intellectuele eigendomsrechten. Ze zijn niet uit op financieel gewin. De 7 miljoen dollar die nodig was voor de ontwikkeling werden gedoneerd door weldoeners. Er is geen grote publieke financiering. We doen het om problemen op te lossen, niet om geld te verdienen.
Pad vooruit
De ongelijkheid op het gebied van vaccins houdt de pandemie in stand. Zolang miljarden mensen onbeschermd blijven, zal het virus zich blijven ontwikkelen. Het zal nieuwe manieren vinden om zich te verspreiden.
CORBEVAX biedt een praktische oplossing. Het is geen wondermiddel. Het is niet het enige vaccin dat nodig is. Maar dit is een instrument gemaakt voor de armste delen van de wereld. Het is gebaseerd op bewezen wetenschap. Respecteer de realiteit van de toeleveringsketen.
De vraag is of de medische infrastructuur van de wereld dit snel genoeg zal accepteren. De wetenschap is er klaar voor. De noodzaak is urgent. Lage kosten.
Wij hebben alle hulpmiddelen. Wij hebben de kennis. De rest is een kwestie van willen. En op dit moment voelt dat schaars.
Access Economics: waarom de strategie van BioE ertoe doet
CORBEVAX opereert onder een unieke licentie. Het is patentvrij en in licentie gegeven aan Biological E. Limited (BioE). India’s grootste vaccinfabrikant. Het plan is agressief. Het doel van BioE is om vanaf februari 2022 elke maand minstens 100 miljoen doses van het vaccin te produceren.
Het gaat niet alleen om kwantiteit. Het gaat om toegankelijkheid. Dankzij het patentvrije model kunnen andere lage- en middeninkomenslanden lokaal vaccins produceren. Het resultaat? Een product dat goedkoop is. Het is zeer stabiel. Het verhogen van de productie is relatief eenvoudig.
Samen maken deze factoren CORBEVAX tot een van de meest betaalbare vaccins op de markt.
Hoe effectief is het tegen nieuwe varianten?
Gegevens over de werkzaamheid zijn onvolledig. Onderzoekers onderzoeken nog hoe goed CORBEVAX werkt tegen de Omicron-variant. De eerste tekenen wijzen erop dat er bescherming is, maar het volledige beeld is onduidelijk.
Deze onzekerheid mag het bredere nut ervan niet verdoezelen. Het CORBEVAX-verhaal biedt een blauwdruk. Het laat zien hoe de ongelijkheid in vaccins kan worden aangepakt. Dit model zou ook kunnen worden toegepast op COVID-19 en toekomstige ziekten.
Waarom de mondiale toegang nog steeds niet werkt
We weten waarom de distributie van vaccins zo ongelijk is geweest. Rijke overheden kopen vooraf. Ze hebben hun toeleveringsketen vroegtijdig veiliggesteld. Hierdoor blijft er minder over voor anderen.
Ontwikkelingslanden hebben de capaciteit om vaccins te produceren. Maar capaciteit is niet hetzelfde als toegang. Afrikaanse, Aziatische en Latijns-Amerikaanse landen kunnen het zich vaak niet veroorloven grote bestellingen te plaatsen. De kostenbarrière is reëel.
De cijfers benadrukken het verschil. De Indiase regering heeft 300 miljoen doses CORBEVAX besteld. BioE is van plan om meer dan een miljard doses van het vaccin voor ontwikkelingslanden te produceren.
Vergelijking met de G7-landen. Ze hebben beloofd meer dan 1,3 miljard doses van het vaccin te doneren. Tot nu toe zijn er slechts 591 miljoen exemplaren verzonden. Als BioE zijn doel bereikt, zal dit ene vaccin meer mensen bereiken dan de rijkste landen samen.
Het variantprobleem
De Omicron-variant was een pijnlijke les. Het verspreidt zich snel. Het komt voor bij mensen die niet zijn gevaccineerd. Zolang de mondiale vaccinatiegraad laag blijft, zullen er nieuwe varianten blijven ontstaan.
Boostershots alleen zullen de pandemie niet beëindigen. Zij controleren de verspreiding. Ze stoppen de mutatiemotor niet.
Het ontwikkelen van een werkbaar vaccin zoals CORBEVAX is een noodzakelijke eerste stap. Dit is geen wondermiddel. Maar dit is hoe we de wereld vaccineren. Zonder dit zal de pandemie voortduren.
*Maureen Ferran is assistent-professor biologie aan het Rochester Institute of Technology. Ze ontvangt financiering van de National Institutes of Health. *
*Dit artikel is opnieuw gepubliceerd vanuit The Conversation onder een Creative Commons-licentie. *
