Nieuw onderzoek bevestigt een sterk verband tussen spierkracht en een lager risico op diabetes type 2, zelfs bij personen met een genetische aanleg voor de ziekte. Uit een onderzoek onder meer dan 140.000 Britse volwassenen blijkt dat een hogere grijpkracht – een betrouwbare indicator van de totale spiermassa – geassocieerd is met een 44% lager relatief risico op het ontwikkelen van diabetes type 2 over een periode van 7,4 jaar. Deze bevinding benadrukt de cruciale rol van levensstijl bij het beperken van genetische risico’s.
Het onderzoeksontwerp en de belangrijkste bevindingen
Onderzoekers analyseerden gegevens van de UK Biobank en volgden deelnemers die bij het begin van het onderzoek diabetesvrij waren. Ze gebruikten de grijpkracht als maatstaf voor de spierfunctie en beoordeelden het genetische risico op basis van 138 bekende genvarianten die verband houden met diabetes type 2. De resultaten waren duidelijk: sterkere individuen vertoonden een aanzienlijk lager risico om de aandoening te ontwikkelen, ongeacht hun genetische aanleg.
Het meest opvallende is dat zelfs degenen met een hoog genetisch risico een vermindering van hun absolute risico op diabetes zagen als ze meer spierkracht hadden. Dit suggereert dat levensstijlinterventies – met name het opbouwen van spieren – op zinvolle wijze overgeërfde kwetsbaarheden kunnen tegengaan.
Waarom spieren belangrijk zijn voor de metabolische gezondheid
Spierweefsel speelt een centrale rol in het glucosemetabolisme. Wanneer u de spiermassa vergroot door krachttraining, wordt uw lichaam efficiënter in het opnemen en opslaan van de bloedsuikerspiegel, waardoor de insulinegevoeligheid verbetert. Dit proces wordt aangedreven door verhoogde niveaus van GLUT4 (een glucosetransporter) en verbeterde mitochondriale functie in skeletspieren.
Omgekeerd vermindert spierverlies deze metabolische machinerie, waardoor de kans op insulineresistentie en uiteindelijk diabetes type 2 toeneemt. Dit is de reden waarom het behouden of vergroten van de spierkracht vooral van vitaal belang wordt naarmate de leeftijd vordert, wanneer de natuurlijke spierafbraak versnelt.
Genen versus levensstijl: een genuanceerde relatie
Hoewel genen een rol spelen bij het diabetesrisico, versterkt deze studie het idee dat ze niet deterministisch zijn. Individuen met een hoog genetisch risico profiteerden nog steeds van een grotere spierkracht, hoewel het beschermende effect iets zwakker was vergeleken met mensen met een lagere genetische aanleg. Maar zelfs personen met een hoog risico en sterke spieren hadden een lager absoluut risico over acht jaar om diabetes te ontwikkelen dan personen met een laag of gemiddeld risico en zwakke spieren.
Dit suggereert dat levensstijlkeuzes, met name het opbouwen van spieren, een groot verschil kunnen maken, zelfs als je DNA de kansen tegen je opstapelt.
De afhaalmaaltijd
Dit onderzoek draagt bij aan de groeiende hoeveelheid bewijsmateriaal dat aantoont dat het opbouwen van spieren een proactieve stap is in de richting van het beschermen van de metabolische gezondheid. Grijpkracht, die gemakkelijk kan worden verbeterd door weerstandstraining en functionele bewegingen zoals gewichtheffen of alledaagse activiteiten zoals het dragen van boodschappen, dient als een praktische, meetbare indicator. Of het nu gaat om het beheersen van een bestaand risico of het simpelweg streven naar gezondheid op de lange termijn, het geven van prioriteit aan kracht is een van de meest effectieve strategieën die beschikbaar zijn.
