Psoriasis, een chronische huidaandoening die ontstoken, schilferige plekken veroorzaakt, vereist vaak een voortdurende behandeling. Hoewel moderne therapieën zeer effectief zijn, is het gebruikelijk dat behandelingen na verloop van tijd hun kracht verliezen. Dit is niet alleen een kwestie van perceptie; het lichaam kan zich aanpassen, waardoor de impact van een medicijn afneemt. Begrijpen waarom dit gebeurt, is cruciaal voor het effectief omgaan met de aandoening.
Hoe behandelingen hun effectiviteit verliezen: een inzinking
De kans op falen van de behandeling varieert afhankelijk van de aanpak:
- Topische behandelingen: Ondanks beweringen die het tegendeel beweren, is er weinig bewijs dat lokale steroïden hun effectiviteit verliezen als gevolg van “tachyfylaxie” (een veronderstelde afname van de respons). In plaats daarvan is de kans groter dat verergering van psoriasis of inconsistente toepassing de oorzaak is.
- Systemische corticosteroïden: Dit is geen primaire behandeling voor psoriasis, en er zijn aanwijzingen dat de werkzaamheid ervan na verloop van tijd niet afneemt. Historisch gezien vermeden vanwege mogelijke uitbarstingen, blijkt uit recente beoordelingen dat dit risico vaak wordt overdreven.
- Biologische geneesmiddelen: In tegenstelling tot andere opties verliezen biologische geneesmiddelen aantoonbaar hun effectiviteit. Het immuunsysteem kan deze medicijnen als lichaamsvreemd herkennen en de impact ervan neutraliseren. Dit duurt doorgaans 6 tot 24 maanden, maar zelfs een verminderde effectiviteit kan tijdelijk volstaan. Na tien jaar blijft slechts 26% van de patiënten hun oorspronkelijke biologische geneesmiddel gebruiken, waarbij de meeste patiënten overstappen vanwege verminderde resultaten. Cruciaal is dat weerstand niet universeel is; overstappen op een ander biologisch geneesmiddel binnen dezelfde klasse kan vaak de werkzaamheid herstellen.
- Andere therapieën: Behandelingen zoals acitretine, cyclosporine en methotrexaat verliezen doorgaans geen kracht, maar beperkingen in hun algehele effectiviteit of bijwerkingen kunnen ze ongeschikt maken voor langdurig gebruik. Fototherapie kan ook minder effectief worden als psoriasis verergert of afspraken worden gemist.
De biologische basis van resistentie
Biologische geneesmiddelen, structureel vergelijkbaar met menselijke componenten, veroorzaken immuunreacties die hun werkzaamheid verminderen. Naarmate het immuunsysteem leert deze medicijnen te neutraliseren, neemt hun kracht af. Dit is echter geen vast probleem: overstappen op een ander biologisch geneesmiddel uit dezelfde klasse (TNF-remmers, IL-17-remmers, enz.) kan vaak de effectiviteit herstellen.
Wat te doen als de behandeling mislukt
Als een psoriasisbehandeling niet meer werkt, is het overstappen op een andere, klinisch bewezen optie de volgende stap. Er zijn veel effectieve behandelingen op dit gebied, en er komen steeds nieuwe bij.
“We hebben het geluk dat we zoveel effectieve behandelingsopties voor psoriasis hebben”, zegt dr. Matt Lewis van Stanford Medicine. “De biologische geneesmiddelen zijn ongelooflijk effectief en de beschikbare opties zullen blijven groeien.”
Uiteindelijk zijn proactief beheer en open communicatie met uw zorgverlener van cruciaal belang. Als uw huidige regime niet werkt, onderzoek dan alternatieven met bewezen klinisch succes.
