Nowe badania potwierdzają silny związek pomiędzy siłą mięśni a zmniejszonym ryzykiem zachorowania na cukrzycę typu 2, nawet u osób z genetyczną predyspozycją do tej choroby. Badanie przeprowadzone na ponad 140 000 dorosłych Wielkiej Brytanii wykazało, że większa siła chwytu, wiarygodny wskaźnik całkowitej masy mięśniowej, była powiązana z 44% niższym względnym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 w okresie 7,4 roku. Odkrycie to podkreśla kluczową rolę stylu życia w ograniczaniu ryzyka genetycznego.
Projekt badania i najważniejsze ustalenia
Naukowcy przeanalizowali dane z brytyjskiego Biobanku, monitorując uczestników, którzy na początku badania nie chorowali na cukrzycę. Wykorzystali siłę chwytu jako wskaźnik funkcjonowania mięśni i ocenili ryzyko genetyczne na podstawie 138 znanych wariantów genetycznych związanych z cukrzycą typu 2. Wyniki były jednoznaczne: osoby o większej sile wykazywały istotnie mniejsze ryzyko zachorowania, niezależnie od predyspozycji genetycznych.
Warto zauważyć, że nawet u osób z wysokim ryzykiem genetycznym zaobserwowano zmniejszenie bezwzględnego ryzyka rozwoju cukrzycy przy zwiększonej sile mięśni. Sugeruje to, że interwencje związane ze stylem życia – zwłaszcza budowanie masy mięśniowej – mogą znacząco przeciwdziałać dziedzicznym słabościom.
Dlaczego mięśnie są ważne dla zdrowia metabolicznego
Tkanka mięśniowa odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy. Kiedy zwiększasz masę mięśniową poprzez trening siłowy, organizm staje się bardziej efektywny w wchłanianiu i magazynowaniu cukru we krwi, poprawiając wrażliwość na insulinę. Proces ten wynika ze zwiększonego poziomu GLUT4 (transportera glukozy) i poprawy funkcji mitochondriów w mięśniach szkieletowych.
Natomiast utrata masy mięśniowej osłabia ten mechanizm metaboliczny, zwiększając prawdopodobieństwo insulinooporności i ostatecznie cukrzycy typu 2. Dlatego utrzymanie lub zwiększenie siły mięśni staje się szczególnie ważne w miarę starzenia się, kiedy naturalna utrata mięśni przyspiesza.
Geny a styl życia: związek złożony z niuansów
Chociaż geny odgrywają rolę w ryzyku cukrzycy, badanie to potwierdza, że nie mają one charakteru predykcyjnego. Osoby z wysokim ryzykiem genetycznym nadal korzystały z większej siły mięśni, choć efekt ochronny był nieco słabszy w porównaniu do osób z mniejszą predyspozycją genetyczną. Jednak nawet osoby należące do grupy wysokiego ryzyka i posiadające mocne mięśnie miały niższe bezwzględne 8-letnie ryzyko zachorowania na cukrzycę niż osoby niskiego lub średniego ryzyka ze słabymi mięśniami.
To sugeruje, że wybory dotyczące stylu życia, zwłaszcza budowanie mięśni, mogą mieć wpływ, nawet jeśli Twoje geny są przeciwko Tobie.
Wniosek
Badanie to uzupełnia coraz większą liczbę dowodów wskazujących, że budowanie masy mięśniowej jest aktywnym krokiem w kierunku ochrony zdrowia metabolicznego. Siła chwytu, którą można łatwo poprawić poprzez trening siłowy i ruchy funkcjonalne, takie jak podnoszenie ciężarów lub codzienne czynności, takie jak noszenie artykułów spożywczych, służy jako praktyczny i mierzalny wskaźnik. Niezależnie od tego, czy zarządzasz istniejącym ryzykiem, czy po prostu dążysz do długoterminowego zdrowia, nadanie priorytetu sile jest jedną z najskuteczniejszych strategii.
